1 Mei-speech van Caesar Bast

dagvandearbeid

Op zondag 1 mei was het weer Dag van de Arbeid. Voorzitter Caesar Bast mocht in Amsterdam een 1-Mei speech verzorgen. Ben jij benieuwd naar het verhaal van Caesar? Lees de speech:

Welkom dames en heren,

Dank dat ik een woordje mag houden op deze toch wel heel bijzondere dag. Het is 1 mei, de Dag van de Arbeid. Het feest van de arbeidersbeweging, maar vooral: het feest van ons, de arbeiders.

Verhaal 1 mei
Op 1 mei vierde men vroeger het lentefeest. Later werd het pas bekend als “Dag van de Arbeid.” Aan de 1 mei-viering als viering van de arbeidersbeweging ligt de invoering van de achturige werkdag ten grondslag. De strijd voor de invoering van de achturige werkdag was het begin van de 1 mei-viering als viering van de arbeidersbeweging.

In 1888 besloot de Amerikaanse vakbondsfederatie om voortaan op 1 mei jaarlijks te demonstreren voor de invoering van een 8-urige werkdag. Het voorstel werd in 1889 in Parijs overgenomen op het eerste congres van de Tweede Internationale. Het doel was met de 1 mei-viering de strijd voor de achturige werkdag te versterken.

En zie ons nu, tegenwoordig weten we niet anders en wordt zelfs gestreefd naar een verdere inperking van het aantal werkdagen.

Sociaaldemocratie
1 mei is de hoeksteen van de linkse beweging. Een dag van socialisten, communisten en sociaaldemocraten. De sociaaldemocratie. Als ik op internet zoek naar de betekenis van de stroming waar mijn politieke partij, de Partij van de Arbeid, zich aan vasthoudt, dan kom ik het volgende tegen – en ik citeer:

“Sociaaldemocratie is de aanduiding voor een politieke beweging die op democratische wijze binnen de bestaande maatschappelijke of politieke orde een sociale wetgeving of een geleidelijke hervorming op grond van min of meer egalitaire beginselen voorstaat.”

Snapt u er wat van? Ik niet. Desondanks springen er drie begrippen uit deze ingewikkelde beschrijving van zo’n 30 woorden: ‘hervorming’, ‘sociale wetgeving’, ‘egalitaire beginselen’. Het zijn drie begrippen waar de essentie van de sociaaldemocratie ligt, maar ook drie begrippen waar de sociaal-democratie soms hard lijkt te falen. Tot mijn grote spijt.

Het verleden
De sociaaldemocratie heeft door de jaren heen aan het begin gestaan van een uitgebreid systeem van sociale zekerheid om armoede tegen te gaan en mensen te beschermen tegen verlies van inkomen door ziekte of werkloosheid.

En dat is niet alles. Onderwijs, gezondheidszorg en kinderopvang moest er zijn voor iedereen. Jong of oud, arm of rijk, dik of dun – door middel van overheidssubsidie moesten sociale basisvoorzieningen toegankelijk zijn.

En ook op het gebied van werk heeft de sociaaldemocratie, en daarmee de SDAP en daarna de Partij van de Arbeid, bijgedragen aan ontwikkelingen die van essentieel belang zijn geweest voor dit lang, zoals de instelling van een minimumloon, regels over arbeidsomstandighedenen ontslagbescherming.

Onder leiding van politici zoals Floor Wibaut, Monne de Miranda, Anne Vondeling en Joop den Uyl heeft de sociaaldemocratische stroming in Nederland hoogtij gevierd. Het zijn de wortels van onze idealen, en de schouders waarop we doorgaan

Het heden
Vandaag de dag is het anders. Soms om cynisch van te worden. Waar de grote politici van weleer mooie veranderingen teweegbrachten, laat de sociaaldemocratie zich de laatste jaren niet altijd van haar beste kant zien. Soms omdat er slechte keuzes gemaakt worden – denkt u aan de samenwerking met de VVD -, soms omdat de ontwikkelingen in de wereld ons tegenzitten en de wereldeconomie ineenstort.

Er zijn de afgelopen jaren dingen gebeurt waarom Den Uyl zich in zijn graf vast en zeker heeft omgedraaid. Denkt u maar aan de flexibilisering van de arbeidsmarkt, de bezuinigingen in de gezondheidszorg etcetera, etcetera. Zaken die recht tegenover de idealen lijken te staan, die ik eerder in mijn verhaal opsomde.

Daarnaast voel ik ook bij de nieuwe generatie Nederlanders, dat de sociale beweging en de sociaaldemocratie niet meer leeft. Je moet wel heel erg je best doen, wil je de gemiddelde student zover krijgen om stil te staan bij zo’n belangrijke dag als vandaag.

De toekomst
En dat terwijl er zoveel reden is om dat wel te doen. De onderwerpen waar de sociaaldemocratie zich hard voor maakt en hard voor zou moeten maken zijn de wereld nog niet uit. Er zijn tal van voorbeelden. Denkt u aan de ongelijkheid op scholen. Hoe kan het zijn dat we in het jaar 2016 nog te maken hebben met zo’n enorme onderwijssegregatie?

Of denkt u aan de toenemende mate van racisme en racistische uitingen. Steeds meer (jonge) Nederlanders van niet-westerse komaf komen op voor dit soort aanstootgevende ontwikkelingen in het land, een geluid dat nog beter gehoord zou mogen worden.

En tot slot, beste mensen: wonen. In het huidige Amsterdam, het Amsterdam dat zich door de jaren heen heeft ontpopt tot de hoofdstad waarin iedereen welkom is, in het huidige Amsterdam zijn arme gezinnen steeds minder welkom. De woningprijzen stijgen, de sociale huurwoningen worden verkocht en steeds vaker wordt geroepen dat ‘als u het niet kunt betalen, u maar een alternatief in de regio moet zoeken’. Dat is niet de wereld waarin ik wil leven.

Ook die groeiende kloof tussen arm en rijk is een ontwikkeling die mij pijn doet. Een ontwikkeling die maar weer eens bewijst dat de waarde van de sociaaldemocratie nog altijd nagestreefd moeten worden.

Want, en ik herhaal, Floor Wibaut, Monne de Miranda, Anne Vondeling en Joop den Uyl hebben de sociaaldemocratie in Nederland een prachtig gezicht gegeven. Het zijn de wortels van onze idealen, en de schouders waarop we doorgaan.

We zijn aan zet!
Ik dank u wel.

Categorieën: Algemeen

Doe mee

De Jonge Socialisten in de PvdA is de politieke jongerenorganisatie van de Partij van de Arbeid. Voor slechts €5 ben je een jaar lid!

Ik wil lid worden!
Ik wil meer weten
Jonge Socialisten in de PvdA