7 vragen aan: Marjolein Moorman

marjolein_1

In onze nieuwe rubriek “7 vragen aan” brengen we de stoffige stopera zo in jullie mailbox. Wie zijn onze volksvertegenwoordigers in de gemeenteraadsfractie eigenlijk, wat drijft ze? Wist jij bijvoorbeeld dat Marjolein Moorman vroeger kinderboekenschrijfster wilde worden? Lees gauw door!

Wat is je lievelingseten?

Italiaans.

Wat wilde je vroeger later worden? 

Kinderboekenschrijver

Wat was het moment dat je dacht: "Kom ik ga de politiek in!"?

Toen mijn jongste dochter net was geboren (bijna zes jaar geleden), kwam de oproep binnen om jezelf kandidaat te stellen voor de gemeenteraad. Evi was een hele rustige baby. Veel tijd om na te denken dus. Gemeenteraadslid voor de PvdA leek me een van de mooiste dingen die je kon doen. Je inzetten voor de mooiste stad van de wereld vanuit je idealen. Vijf minuten voor de deadline verstreek, heb ik op de sent knop gedrukt.

Heeft de politiek je veranderd? -

Ik heb er vooral heel veel van geleerd. Over Amsterdam, over beleid, over hoe je politiek iets voor elkaar kan krijgen. En ik ben er een nog grotere democraat van geworden. Ik zie dat mijn politieke tegenstanders met even veel passie in de politiek zitten om hun idealen te verwezenlijken. Daar kan ik veel respect voor hebben, zelfs als ik het er inhoudelijk volstrekt mee oneens ben.

Heb jij de politiek veranderd?

Ik heb een broertje dood aan cynisme in de politiek. Mensen die zeggen: dat lukt toch niet, zo is het nu eenmaal, probeer het maar niet. Ik vind dat je in de politiek zit omdat je iets wil veranderen. Omdat je gelooft in een betere wereld. Als politici zich al niet verantwoordelijk voelen, wie dan wel? Ik wil dus vooral in de tijd dat ik hier zit, echt iets betekenen in het alledaagse leven voor Amsterdammers. Er gaat heel veel goed in de stad, maar er kan ook nog heel veel beter. Niet alle kinderen krijgen de kwaliteit van onderwijs die ze verdienen. Te veel kinderen groeien op in armoede. De betaalbaarheid van woningen staat onder druk en daarmee het gemengde karakter van onze stad. Mensen ontberen soms de zorg die ze hard nodig hebben. En teveel jongeren staan werkeloos langs de kant. Dat zijn allemaal dingen waar we in de politiek echt iets aan kunnen veranderen. Soms met kleine stapjes, maar dat maakt het niet minder belangrijk. Ik hoop en doe mijn best om daar een bijdrage aan te leveren.

Wat is je grootste blunder tot nu toe? 

Ik ben van nature behoorlijk onhandig. Er komt dus ongetwijfeld een moment dat ik struikel onderweg naar de interruptiemicrofoon, die ik tegenwoordig in de oppositie veelvuldig gebruik. Gelukkig is dat tot nu toe nog niet gebeurd.

Waar kunnen we je over 3 jaar op afrekenen?

Dat ik vooral stinkend mijn best heb gedaan om onze sociaal democratische idealen te verwezenlijken in Amsterdam, ook nu we in de oppositie zitten.

Categorieën: Uncategorized

Jonge Socialisten in de PvdA