BLOG: Mengen begint op de basisschool

Basisscholen zijn steeds minder gemengd en dat is een gevaarlijke ontwikkeling, schrijft Caesar Bast in zijn opiniestuk.

Het nieuwe stedelijke toelatingsbeleid voor basisscholen werd met veel bombarie gelanceerd bij het aantreden van het college van burgemeester en wethouders. Er zou een einde komen aan ellenlange wachtlijsten en onderwijswethouder Simone Kukenheim zou er hoogstpersoonlijk voor zorgen dat er voor ieder kind plek is op een basisschool in Amsterdam. Een wassen neus, blijkt nu. In het hele beleidsplan werd met geen woord gerept over de stijgende sociale segregatie in het onderwijs. Hét kernprobleem in het Amsterdamse basisonderwijs wordt niet opgelost en de wethouder schuift het voortdurend voor zich uit, meer dan een jaar lang.

Eind vorig jaar stelde het Sociaal en Cultureel Planbureau in het rapport Verschil in Nederland vast dat welgestelden en mensen aan de onderkant van de samenleving elkaar nauwelijks tegenkomen. Er lijkt een steeds groter segregatie- en polarisatiegevaar te zijn en het is in het belang van de gehele samenleving daar tegen op te treden.

Het diversiteitsprobleem gaat immers de hele samenleving aan, want als wij elkaar minder goed kennen, tast dit het fundament van onze maatschappij aan. Het met elkaar in aanraking komen moet op zijn laatst beginnen in het basisonderwijs – want als het dan al niet gebeurt, wanneer dan nog wel?

Dat deze sociale segregatie zo langzamerhand alarmerend is, werd in mei pijnlijk duidelijk gemaakt. Twee Amsterdamse basisscholen met leerlingenpopulaties die vrijwel volledig uit kinderen met een migrantenachtergrond bestaan, gingen de straten op met een gewaagde en dappere actie. Kinderen demonstreerden met T-shirts waarop de tekst ‘Is dit wit genoeg voor u?’ prijkte. Het was een keiharde uithaal naar het onderwijsbeleid van Kukenheim. De wethouder hield zich Oost-Indisch doof.

Sociale segregatie
Het probleem van deze twee scholen staat niet op zichzelf. Onderzoek van de dienst Onderzoek, Informatie en Statistiek Amsterdam (OIS) heeft uitgewezen dat scholen in de stad veel meer gesegregeerd zijn dan onze wijken. Dus in gemengde wijken gaan ‘witte’ en ‘zwarte’ kinderen vaak naar verschillende scholen. Ook groeit het leerlingenaantal in de stad, waarbij het aantal niet-gemengde scholen stijgt, en dat versterkt de sociale segregatie.

Wethouder Kukenheim probeert al sinds haar aantreden het probleem van segregatie en diversiteit af te doen als ondergeschikt aan de keuzevrijheid van ouders. Maar waarom zou het faciliteren van ouderinitiatieven de keuzevrijheid van ouders inperken? Nee, het biedt juist meer mogelijkheden.

Het is überhaupt lastig te begrijpen hoe een onderwijswethouder zo’n fundamenteel maatschappelijk probleem durft te negeren. Het lijkt Kukenheim allemaal niks te doen, want in de Nieuwsuur-uitzending van 13 maart over deze problematiek zei de wethouder het toelatingsbeleid niet te willen gebruiken om scholen te mengen. ‘Als er niet genoeg plekken zijn, gaan we uitbreiden. Dat is het beleid’ – en daarmee lijkt zij definitief uit te sluiten dat er maatregelen komen om de segregatie bij kinderen aan te pakken.

Kukenheim schuift dit kernprobleem binnen het Amsterdamse basisonderwijs voor zich uit, en wie de ontwikkelingen in de Stopera heeft gevolgd, heeft gezien hoe pijnlijk dit gebeurt.

Diversiteit
In de commissievergaderingen over onderwijs geeft Kukenheim al maandenlang te kennen meer duidelijkheid te zullen verschaffen over hoe zij de diversiteit op basisscholen wil waarborgen. Al in oktober 2014 werd toegezegd dat een diversiteitsplan zou worden gepresenteerd en dat nadere details zouden volgen. Nu, meer dan een jaar na haar aantreden, is het plan voor de zoveelste maal uitgesteld. Diversiteit lijkt langzamerhand een ware angstgegner te worden voor de wethouder.

Het managementfetisjisme in het beleid van Kukenheim is erg hoog. Als een echte bestuurder probeert de wethouder de onderwijsproblematiek te ‘managen’ door mooie dingen voor te schotelen, zoals het verdwijnen van wachtlijsten, terwijl ze haar handen niet aan de minder populaire problemen durft vuil te maken. Het wordt tijd dat de echte problemen worden aangepakt. Wethouder, waar blijft dat beleid?

Categorieën: Blogs

Doe mee

De Jonge Socialisten in de PvdA is de politieke jongerenorganisatie van de Partij van de Arbeid. Voor slechts €5 ben je een jaar lid!

Ik wil lid worden!
Ik wil meer weten
Jonge Socialisten in de PvdA